Meron lang akong pinalantsang kunting gusot sa damit ng aking buhay buhay,sa di maiwasang pag kakataon na di ko makayanang buksan at tingnan ang aking blog na nag sisimbolo ng aking pag ka matandang batang isip, kakulitan,ka angasan,ka jologan, at sempre ang aking kabaitan at kaguapohan hehehe (ang aagainst sa sinabi ko Panget! lol's) samantalang ang may akda (nakss kinarer na!) naglulumpasay di sa saya kon di sa kalungkutan.at minsan sa buhay naging maselan din tayo kunting kalabit lang pipilipit kaagad kunting bulong lang sisigaw na kaagad.hayyy Buhay! nga naman kay Hard....... rock.. na parang Coffe hehehe.
(aaaahhhhHH! hehehe si doding daga ang lagot!)

Kaya minabuti ko munang bahagyang isara ang pinto ng aking bahay kubong mansiyon na blog, upang matutukan ko ang aking pagpaplantsa. buti na lang haytek na tayo ngayon di na yung di-uling pa ang pagplantsa hahaha . tumuwid at napawi din ang lahat kaya mga amigo amiga luyto-luyto parin tayo sa mundo ng blogesperyo. dahil nasubukan at nalasahan ko na to. hahahah
Ganun paman naging bubuyog ang dating ko sa inyong mga blog pa rin, umaaligid aligid sa gilid gilid ng inyong bakuran, nagmamasid kong anong meron at bago lol's.
Pagkatapos ng naplantsa ang gusot sempre mag lumpasay na ako sa tuwa, nag tatalon na sa saya.. kaya.. .... hayaan niyo na lang ang susunod niyong makita hahahaha.......



